Potret Diri
Dari Sawah Turun ke Kata
Bermula dari sawah. Dibesarkan di rumpun bambu. Bergelut dengan lumpur. Menentang terik mentari. Ya, saya anak seorang petani yang bertahun-tahun mengolah sebuah lahan sempit. Bapak saya, manusia yang tak pernah mengenal keluh dan lelah. Bahkan di masa tuanya kini, ia masih sanggup mengangkat beban yang melebihi berat badannya. Bapak, juga bersama ibu, sejak dulu selalu berjuang di sawah.
Di sebuah dusun kecil di pinggiran kecamatan Tanjungsari, Sumedang, Jawa Barat, saya dilahirkan. Konon ketika saya lahir, 22 Pebruari 1978, kampung saya bak hutan belantara yang dikelilingi pepohonan, sepi dan jarang penghuni. Pasirloa, nama kampung itu, jauh dari kebisingan kota, hanya sawah dan bebukitan di sekitarnya.
Tahun 1980-an, kampung saya boleh dibilang tertinggal. Belum ada listrik, belum ada sarana transportasi, untuk pergi ke pasar pun mesti jalan kaki, jaraknya sekitar 7 KM. Namun, saya telah membangun cerita dari sana: sebuah kampung beserta pernak-perniknya. Orang tua sepertinya mengharapkan agar saya menjadi seorang petani, mengikuti jejak langkahnya. Mereka membekali saya dengan berbagai ilmu bercocok tanam, pergi ke sawah, mencangkul di kebun, beternak domba, dan pekerjaan lainnya yang membuat keringat mengucur.
Bapak kemudian menyekolahkan saya. SD, di tengah sawah. SMP, SMA, di kota, 6 kilometer harus ditempuh dengan jalan kaki. Bapak saya kadang seperti pesimis tentang pendidikan saya. Masalah klise. Soal biaya. Sawah tak mungkin kami jual, karena itulah satu-satunya sumber makan keluarga kami. Dan untuk itu, saya mesti menebusnya dengan hidup pailit selama sekolah.
Sepertinya baru kemarin saya melakoni masa kecil itu. Tiba-tiba umur saya bertambah, dan dongeng masa lalu hanyalah menjadi bentangan kenangan. Sejak memasuki sekolah saya telah berpikir bahwa bidang pertanian tidak cocok dengan badan saya yang kecil ini. Saya mesti memilih jalan lain, dengan menggeluti bidang pekerjaan yang mungkin tak terlalu memerlukan otot yang kuat.
Saya suka matematika. Kemudian saya pikir, saya bisa memulai hidup dari bidang ini. Tapi sejak awal bapak sudah bilang, bahwa segala daya-upaya telah ia kerahkan untuk menyekolahkan saya. Dan riwayat pendidikan saya, menurutnya, mungkin akan tamat sampai SMA. Ia tak mungkin menjual seluruh “kekayaan” hanya untuk membiayai saya kuliah.
“Suatu saat, pasti silaing bisa meneruskan sekolah!” katanya. Silaing adalah panggilan akrab dari bapak ke saya. Entahlah, dengan tidak mengurangi rasa hormat, hubungan saya dan Bapak seakan tak ada jarak. Kami sering bersenda gurau, bahkan, kadang-kadang seperti layaknya teman sebaya.
Bagi saya, persoalan pendidikan, tak menjadi masalah. Karena bapak tak pernah mengajarkan saya menjadi manusia cengeng. Tapi perencaaan tetap harus ada. Saya tak mau ketika menginjak dewasa menjadi mahluk yang kerjanya hanya numpang makan dan tidur—meski itu di rumah orang tua. Kembali ke sawah? Mungkin itu pilihan terakhir.
Saya pikir, nilai tugas mengarang dari SD sampai SMA agak lumayan. Setidaknya—ah, saya pikir ini sombong—ketika SMP pernah mewakili sekolah untuk mengikuti lomba mengarang. Dan sampai kini, piala sebagai juara pertama itu masih ada. Sembari menikmati “indahnya” pelajaran matematika, saya pun mulai menulis. Segala macam yang saya tulis: cerita pendek, novel, sajak, opini, dan beberapa surat cinta. Saya kirimkan hasilnya ke koran dan majalah. Ditolak. Mengirim lagi. Ditolak. Mengirim lagi. Dimuat.
Sejak itu menulis menjadi pilihan saya. Setelah keluar SMA saya menggeluti dunia jurnalistik di Majalah Manglé (1997-2002), menjadi editor di penerbit Kiblat (2002-2003) dan redaktur Majalah Cupumanik (2003-sekarang), sambil melanjutkan sekolah. Tahun 1998 saya membeli sebuah PC, dan sejak itu mulai belajar hardware dan software komputer.
Kini, saya tinggal di tepian sawah, dekat jalan desa di mana setiap pagi para petani berlalu-lalang. Kesunyian masih seperti dulu, terutama pada malam hari. Dari balik jendela, dengan sebuah PC beserta koneksi CDMA, saya mencoba untuk menapaki jejak dan merekamnya dengan kata-kata.***





herni2ngsih
orangtua, tanah kelahiran, yang pernah dan akan kita lakukan sepertinya harus menjadi kebanggaan kita ya kang???? dengan begitu hidup akan lebih bermakna. ehhhh serius nyaa…????
Tika
Assalamu’alaikum wr wb,
Ngiring ngarojong ah.. da saleresna urang kedah tetep optimis da tos aya nu ngatur hirup mah, urang ukur ngajalanan sareng usaha ku satekah polah tea, ari masalah susah mah da bagean sarerea mung benten wungkul waragadna. Aya nu susah ku materi, aya nu ku susah immateri. Mung urang na teu uninga. Da gening hirup teh pasangka-sangka. Ceuk si eta si anu mah senang. Padahal ceuk si Anu si eta nu senang teh. Leres teu… nepangkeun nya… abdi teteh ti Bandung…mangga permios.
rinda
asa waas, kapungkur abdisok ka kantor kiblat nu di taman kliningan.. kaleresan kapungkur pas kp di GI3 tos lami teu kaditu deui…
kumaha daramang?
eka
Wilujeng wayah kieu kang, nineung sareng kang Dadan teh nujkapungkr sok ririungan sareng El-Nadom (sareng kang HAdi, kang Hawe, kang Asep). Maos seratan di luhur janten emut ka sepuh di lembur. wilujengnya kang..
jusair
kang punten abdi, teu pupunteun,teu keketrok panto
ngiring ningal ka daluang.com.alamat web ieu oge ku abdi jd link kanggo rerencangan abdi airologika@multiply.com
nuhun kang Dadan
Teh Tini
Assalamu.alaikum
Kumaha damang….lawas tilawas kang asa tos lami tara tepang nya di dunia maya hehhehhe…sukses kangge kang Dadan mugi sing tambih maju dina karya2 na.
kakbayu
Abdi ora bisa basa Sunda, ulangannya aja dapat 6 melulu he..he..he..
salam kenal mas dadan dari saya !
dadan
hebat kang, jalmi nu tiasa ngarang jalmi kreatif(p)…….
sugan wae katularan ….minimal tina ngaran mah sarua..
(punten sundana kasar, maklum urang kuningan)
rijki
meni waas maca dari sawah turun ke kata, meni muringkak bulu kuduk
dania
Waw… U r amazing me! Goodluck!
roy indra lesmana
abdi salut kana website iyeu…. jarang asana teh website sunda……
salam,
Roy Indra Lesmana
pop_ice
Aduh begitu puitisnya anda menuliskan sepenggal riwayat hidup anda ini, saya jadi terharu membacanya. Barangkali hanya satu kalimat yang ingin saya sampaikan, selamat menikmati dunia yang sudah terlanjur anda pilih ini, semoga sukses selalu:)
teteh
sae pisa…ucu…
eta photo jadul meuni lucu..
anu ayeunamah photona narsis bae…
Dadan Sutisna
@teteh - 19-06-2008
Narsis teh? Wios nya kanggo koleksi pribadi mah. Sakali-kalieun teh.
PAGILANG
sae….eunteung pikeun barudak ayeuna anu etos kerjana ngedul,kuuleun sareng taya gadag !
cece hidayat leutik tea
Wilujeng….Ayi Dadan !
Akang ge, jalma anu kungsi ngasaan bangku kuliah teu acan aya kabisa jiga Salira, anu getol, junun jeung keyeng diajar sacara otodidak. Boa-boa lebah dieu mah pangabisa Ayi Dadan teh mapakan jalma kuliahan, da geuning sok seueur kapendak anu rimbil ku gelar tapi taya kabecus dina nulis, atawa tulisanana nu garing anu ukur nyutatan karya batur janten — cek dirina mah cenah — karya ilmiah. Suwerrrrr….. wani ngadukeun lah… ! (emangna… jangkrik..hi..hi.hiii, diadu-adu, nya?)
Punten ah, horoy eta mah……! ulah dianggap enya…!
Dadan Sutisna
@cece hidayat leutik tea - 05-07-2008 pukul 19.27
Nuhun Kang Cécé, tos sindang kana blog abdi. Lah, janten ararisin. Nya éta mah leuleukeunan wé panginten.
Sumuhun, peryogi kauninga, Kang Cécé téh guru basa Sunda “teladan”, ti SMP 13 Bandung, kantos dilélér Hadiah Hardjapamekas. Padamelanana: ngeprik barudak sina maca buku basa Sunda…
gusthi
tulisan rayi tiasa janten inspirasi kanggo abdi. nuhun
can2
A, Can2 hoyong sapertos A’ Dadan. Urang lembur, tapi teu “GAPTÉK”. Alias “HITÉCH”. He (^_^)
Akang.Ti.Tasik
Sampurasun Kang dadan… dupi ari ninggal yuswa mah anom keneh… (maksadna sepuhan pribados..kituh..), namun ninggal kana produktifitasna (sunda-na naon..?) mani kaetang jempol… sae..sae.., sae pisan ieu web teh… pribados salam kenal kasadayana…iraha bade amengan ka tasik….?
anu janten menarik..: namina DALUANG… paranti sosrodotan di gunung… waduh waas…
bravo DALUANG.COM
vie
aslmkm…
Sampurasun…..
kang dadan emut keneh k abdi_^?be-es-i ‘06.he…
deuh, subhanallah pisan eung kang dadan…!!!
Alhamdulillah, hatur nuhun parantos janten motivasi kanggo abdi pikeun langkung peka tur sumanget dina nanjeurkeun kasundaan. nuhun…
nona ojol ojol
ahahahahahaha
kang… pokona mah abdi ngadua mugia karir akang langkung nanjung, mugia ulah pundung ku halhal anu matak gering nangtung ngalanglayung
toto sucipto
sayah oge resep nulis tapi teu acan, malah tebih, ari kedah jiga ayi dadan mah. punten upami sering ngahubungi ayi dadan kanggo sagala rupi anu aya hubunganana sareng “kasundaan”, terutama perkawis aksara sunda. pun anak, anu bungsu, nuju resep pisan nyobian nyerat ku aksara sunda sanaos bahasana ku indonesia keneh. hatur nuhun
yana
kang, abdi asa isin ku akang……….
abdi urang desa hirup tapi teu tasa macul2 acan…….
..
sanaos abdi ayeuna damel di jateng tapi abdi teuteup cinta sunda.
abdi oge asli urang sumedang…..di wado..
sukanda
Urang sebat ayi we dadan teh nya. Sabab akang mah lahir tuan 1969. Kutiasaan ayi mah nyerat teh . Mani siga cai we suganmah mani ngagolontor seratan ayi mah . Cing atuh akang bejaan kumaha tah cara carana sangkan akang tiasa nyerat. Eukueurmma akang mah ti Cirebon deui mani sesah belajar basa sunda teh.
hahn
salam kenal kang…
eh aya si mang ace oge geuning
euis komara
Bet ngalenyap asa manggih madu,tepung jeung dulur salembur..tepang sareng Kang Dadan..asa ngimpi. wilujeng Kang,abdi resep maos karya-karya Akang.
Ade Tatang
nuhun kang Dadan ah! ngiring bingah! da simkuring mah mung tiasa ngomentari wungkul he… upami curat-coret nyalira mah teu tiasa he… ngiring Bingah! Aya dimana ayeuna?? emut keneh ka Simkuring?? Ade Tatang
yudi
Sami sareng Ayi Ade Tatang, ngiring bingah ka Ayi Dadan. Terus ‘berkarya’ yi, sim kuring ngarojong pisan. Hatur nuhun.
cepot
Assalamu’alaikum
Asa kagagas ku kang Dadan…
salam baktos sereng salam kenal
wilujeng ah
yadi
Kang bade tumaros, upami kec. cisitu caket teu ka lembur akang?
Mang Ajid
Sampurasun…
Ngiring ngiuhan sakedap.
Salam kenal ti urang Ciawi Tasikmalaya.
Mangga ah…, korehan deui ki sundana.
Sukses…
chivalraus
sae
Dhany Irfan
nyérédét ngadanguna Kang….salut saya. Tulisan akang bisa membangkitkan semangat, Ternyata Tuhan memang punya rencana.
Semangat terus kang….semangat….
nepangkeun, sugan tiasa duduluran…..
denahmad
dua jempol !! raoseun maosna ieu daluang.com teh…… salam kenal bae….
ari ''bone-bone''
nikmatilah apa yang kamu telah kerjakan…..
Asep Mulyana
dan, meni sae pisan ieu website teh, ngubaran kasono abdi ka lemah cai. salam baktos ti katebihan - AM, http://asep1974.blogspot.com
Dede Kosasih
Yi Dadan, Akang mani kabita ku karancagean Salira. Ngiring bingah, mugia rupining upaya Salira dina mateakeun Basa Sunda sing teras manjang. Ulah geledug ces.
dian
assamualaikum…
punten..ah ngiringan, abdi ti tanjungsari kawit mah, meni sono yeuh ka tanjunsari siga kumaha ayeuna….????
Wahyu Cianjur
Assalamualaikum…
Salam kenal Kang Dadan ti urang Cianjur. Abdi ngaraos bingah ninggal karancagean salira. Mudah-mudah urang sunda langkung nanjung deui.
Eh… geuning aya pun lanceuk Cece Hidayat sareng pun alo Hanhan. Salam ka urang Ciapus.
diah
Ass…..
salam kenal ka k’ dadang ti urang Sumedang. Ngaraos isin simkuring mah urang sunda sakola oge lulusan sunda tapi teu acan tiasa ngadamel web anu sunda pisan sapertos daluang.com…… salam baktos sareng salam kenal. Sukses K’ Dadang
kompeni
wah wah salut lah kang dadan lam kenal nya !!! abdi jawa timur mayan lama di bumi parahiyangan jadi kangen tos baca-baca web akang!!! kangen jeung kaendahan ka sumringahan oge keramahtamahan parahiyangan……Kangennnnn :((
dede
salam kenal ……..ti urang rancakalong di Jambi….
sae….sae pisan kanu karya2na kang dadan dina nyukcruk galuh perkawis pasundan, abdi jadi katagihan muka sareng maca2 di ieu website…..lanjutkan!!!!!!!!!!!!!!!!! he..he..he….
Dadan Iskandar
Ass …. wr. wb. salam tepang !
sampurasun .. baraya ! mugia ketak sareng kaparigelan saderek sing tiasa “ngawanoh-jero keun” Ki Sunda ka urang sadaya … ! hatur nuhun ..!
Ceu Eni
Nepangkeun wasta aceuk pun eni nganjrek di pulo dewata. Ayi dadan mah hebat, urang kampung tapi nanjeur di kota. Sok lah yi, ulah ringrang tong hariwang tetep tandang diaping pidua balarea.
lenny djanurlia
………..ngiring mulungan, ah, nya elmuna, nya catetanna, nya filosofina… wilujeng, a.. mugia daluang sing nanjung, apanjang apunjung….
afif.auliya
sebuah perjalanan hidup yang sangat mengesankan. bagaikan sebuah chips walaupun kecil dan tersembunyi tetapi memiliki pengaruh yang besar
LC
asa waas sumping ka website kand Dadan. salam pang wanoh weh ti abdi..
dadang h padmadiredja
nepangkeun sim kuring ti Bogor, sami di sisi walungan Cibenda, anu caina nyurug matak waas.
Wilujeng ah, Kang Dadan, sukses salamina
sethiawan
salam pangwanoh…. sim kuring Sethiawan Ferzha Andreas
dupi asli mah ti Pontianak Kalbar…
tapi ka seni sunda cinta pisanlah. di bumi koleksi lagu2 sunga sangat banyak….
lagu dan kesenian sunda memang keren wajib dan patut di lestarikan…..
I LOVE SUNDA…………………………..
Elis Khansa
Sampurasuun…
Sim Kuring urang Sukabumi, nganjrek di mumunggang Gunung Gede…reueus pisan ku Ki Sunda nu masih waluya…
Getih jeung hirup kuring aya di sunda…geus ngabaju moal ngawagu… asa aya batur pet k hinis ari ngariung kieu teh…
Bral ah, Kang Dan…geura tandang masing jaya…!